Het verhaal van mijn moeder deel 4: Ze zal nooit meer de oude worden   Leave a comment

03535343d18277b6297fe244b33fd012
In Maart had mijn moeder het ineens over een circus……
“Je moet echt komen kijken hoor,….is zo mooi dat circus hiervoor op het grasveld”
Ik kon me niet voorstellen dat er bij haar een circus stond, want dat stond daar nooit.
Er volgeden verhalen over acrobaten. tijgers, paarden en clowns.
Iedereen ging zo leuk met elkaar om maar het was wel zielig dat die tijgers de paarden iedere keer in de achterbenen beten.
Wat?
Ik begon aan mezelf te twijfelen………belde haar buren…..en uiteraard stond er helemaal niks.
Dat alles was op een zaterdag en ik kon maandag pas met G. bellen.

Ik ging bij haar langs en besloot er niet op te reageren.
Als ik zou zeggen dat ik het ook zag zou dat niet goed zijn, maar als ik zou zeggen dat ik niks zag zou ze misschien in paniek raken.
Dat raakte ze zondag zelf al, toen ze zei dat er vrouwen in gekke kleren haar balkon op probeerden te klimmen
Op maandagmorgen belde ik naar G. vertelde van haar hallucinaties en zei er meteen bij dat ze ook weer veel vocht vasthield.
G. vond dat ze meteen opgenomen moest worden en belde mijn moeder zelf op.
Die werd woest omdat ik G. gebeld had maar….ze ging wel.
G. zorgde er ook voor dat er dezelfde dag nog een psychiatrisch verpleegkundige kwam, en gelukkig vertelde ze hem over wat ze zag.
Ze vertelde dat er onder haar ziekenhuisbed een 2 koppige hond lag en dat ze niet uit bed durfde.
Hij trapte een keer onder het bed en zei”zie je hem lopen….je bent veilig nu”
De angst nam wat af, en Marcel ( de psychiatrisch verpleegkundige) hing met die fijne psychiater overleggen wat het beste was.
Ook dat duurde lang, maar mijn moeder lag weer op dezelfde afdeling, maar deze keer zag ze in alles een complot.

Op een middag kwam ik beneden in de hal tegelijk binnen met Marieke en zij sprak mij aan op de voedselallergie van mijn moeder.
Of ik aan de staf uit wilde leggen hoe of wat en of ik op kon schrijven waar ze precies allergisch voor was.
Eenmaal op de afdeling nodigde ze me uit om mee te komen naar de stafkamer zodat ik daar het nodige op kon schrijven.
Mijn moeder had mij echter al horen praten op de gang en toen ik eindelijk bij haar op de kamer kwam kreeg ik de wind van voren……
“Heb jij even met die vieze trut van een Marieke afgesproken hoe ze hier nog vervelender tegen mij kunnen gaan doen?
En je denkt toch niet dat jij hier de baas bent he….door jou mag ik nu niet alles eten en drinken wat ik wil…..wil je dat ik een rottijd heb ofzo?
En ik weet wel dat je een hekel aan mij hebt en daarom span je nu hier met iedereen tegen mij samen”

Dit kwam zo hard aan dat ik spontaan in huilen uitgebarst ben.
En Marieke en Peggy kwamen binnen stormen en hebben mij meegenomen naar de stafkamer.
Daar vertelden meerdere verpleegkundigen mij dat ze al een paar dagen dingen over mij aan het vertellen was die echt kant nog wal raakten.
Ik zou haar flat leeg aan’t halen zijn, ik zou geld meegenomen hebben, ik zou niks voor haar willen doen etc.
Die middag kreeg ik toestemming om in hun stafkamer te komen zitten als ik het even niet meer trok.
Er was een patienten/familiekamer maar daar zat je altijd met veel vreemde mensen.

Mijn bezoek die dag was kort want toen ik haar kamer opkwam begon ze meteen weer.
Toen ik naar huis ging kwam Marieke nog achter me aan met het telefoonnummer van de psychiatrisch verpleegkundige want die wilde eigenlijk wel kennismaken met de “slechte dochter” van mevrouw.
Ze bleek naar hem toe ook een verhaal te hebben opgehangen wat nergens op sloeg, en hij wilde weten of ze dat altijd al gedaan had.
Op dat moment drong het pas echt tot mij door dat haar hersenen wel degelijk een klap hadden gehad tijdens die uitdroging en haar hartstilstand.
Ik maakte de volgende dag een afspraak met hem voor vrijdag, en dat moest ik van hem niet tegen haar zeggen.
Die vrijdag was ik voor het bezoekuur in het ziekenhuis en wachtte ik op de psychiatrisch verpleegkundige.

En wat bleek?
Mijn moeder moest toestemming geven voor een gesprek tussen hem en mij en dat viel niet goed.
Ze begreep niet wat er over haar besproken moest worden waar ze niet bij was en eigenlijk wilde ze geen toestemming geven.
Uiteindelijk zei hij dat hij wilde vragen hoe dingen vroeger gingen.
Met veel gemopper gaf ze toestemming.
Het gesprek was goed……ik heb hem eerlijk antwoord gegeven op al zijn vragen, en ik heb ook gezegd dat ik meneer de psychiater een slome slak vond.
Hij zou ervoor gaan zorgen dat er en onderzoek kwam………wat hij uiteindelijk niet deed omdat hij daar niet de bevoegdheid toe had.

Toen Marcel na ons gesprek meeging naar mijn moeder, deed ze redelijk normaal.
Wat ze wel deed was elk positief woord wat Marcel over mij zei, neersabelen.
Ik was niet intelligent……..ik deed alsof, nee zij was veel slimmer.
Marcel zei dat hij mijn moeder geslepen vond, en ook dat viel niet goed.
Nadat hij de deur achter zich dichtgetrokken had, kreeg ik weer de volle laag.
Van ellende ben ik maar gegaan……ik kan best wat hebben maar dagen achter elkaar uitgekafferd worden…..nee dat werd me echt teveel.

Een dag later kreeg ze wel medicijnen tegen haar hallucinaties…..voorgeschreven door de psychiater.
Dat kon ie dan weer wel….maar dat leverde ook geld op………een afspraak met een derde maken niet……
Als ze eenmaal de juiste dosering gevonden hadden dan mocht ze weer naar huis.
Achteraf kan ik mezelf wel voor mijn kop slaan dat ik erop vertrouwde dat die man wist wat ie deed.
Maar ja….toen had ik nog vertrouwen……

Mijn moeder kreeg steunkousen aangemeten en ondertussen rommelde men met de dosering van haar anti hallucinatie medicatie, Dogmatil.
Van de hond met 2 koppen ging ze naar acrobatische aapjes……beertjes en andere schattige dingen.
Nog een pilletje extra en ook dat was weg.
En weer mocht ze naar huis, waar Thuiszorg de distributie van haar medicijnen zou gaan regelen (protocol van het ziekenhuis maar uiteraard was ik de schuldige vond zij)
Uiteindelijk kreeg ik hier het laatste woord in, en na 2 1/2 week vond ik dat ze dat allemaal best zelf kon.
Met medicatie was ze heel secuur, dat is nooit het probleem geweest.

Gerelateerde artikelen:
Het verhaal van mijn moeder deel 1
Het verhaal van mijn moeder deel 2
Het verhaal van mijn moeder deel 3
Fireworks

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: